به عنوان تجهیزات اصلی در سیستم های قدرت، ترانسفورماتورهای غوطه ور شده در روغن برای عملکرد طولانی مدت- و امنیت شبکه بسیار مهم هستند. مدیریت چرخه تعمیر و نگهداری علمی نه تنها عمر تجهیزات را افزایش می دهد، بلکه به طور موثر از خرابی ها جلوگیری می کند.
بر اساس استانداردهای صنعت و تجربه عملیاتی واقعی، چرخه تعمیر و نگهداری برای ترانسفورماتورهای غوطهور{0}}روغنی به طور کلی به سه سطح تقسیم میشود: بازرسیهای معمول، تعمیر و نگهداری برنامهریزیشده، و تعمیرات اساسی. بازرسی های روتین به صورت هفتگی توصیه می شود، با تمرکز بر بررسی دمای روغن، سطح روغن، ظاهر بوش و وضعیت عملکرد سیستم خنک کننده. داده های عملیاتی باید برای تجزیه و تحلیل روندهای غیرعادی ثبت شوند. تعمیر و نگهداری منظم به طور کلی هر شش ماه تا یک سال انجام می شود و شامل نمونه برداری روغن (به عنوان مثال، ولتاژ شکست، مقدار اسید، میزان رطوبت و سایر شاخص های کلیدی)، بررسی آب بندی، تمیز کردن رادیاتور، و سفت کردن و اندازه گیری دمای مادون قرمز اتصالات الکتریکی است. اگر بازرسی ها خطرات احتمالی مانند خراب شدن روغن یا تخلیه جزئی را نشان دهد، فاصله نگهداری باید به سه تا شش ماه کاهش یابد.
فواصل تعمیرات اساسی بسته به محیط عملیاتی و شرایط بار معمولاً پنج تا ده سال است. تعمیرات اساسی نیاز به بازرسی کامل سیم پیچ ها و عایق هسته، تعویض مهر و موم های قدیمی و بازسازی یا تعویض کامل روغن عایق دارد. برای ترانسفورماتورهایی که تحت بارهای زیاد یا در محیطهای خشن (مانند مناطق با رطوبت بالا یا پاشش نمک) کار میکنند، فواصل تعمیر و نگهداری باید به طور مناسب پیش برود، به عنوان مثال، با تجزیه و تحلیل کروماتوگرافی روغن هر سه سال یکبار و تعمیرات اساسی پیشگیرانه هر پنج سال یکبار.
شایان ذکر است که استفاده از فناوریهای نظارت هوشمند مدرن، مدل تعمیر و نگهداری سنتی را تغییر میدهد. نظارت آنلاین پارامترهایی مانند گاز محلول در نفت و تخلیه جزئی (PD) استراتژیهای تعمیر و نگهداری پویا را بر اساس وضعیت تجهیزات امکانپذیر میکند و هزینههای O&M را با قابلیت اطمینان متعادل میکند. به طور خلاصه، فواصل تعمیر و نگهداری با فرمول علمی باید پارامترهای تجهیزات، دادههای عملیاتی و عوامل محیطی را ادغام کنند تا اطمینان حاصل شود که ترانسفورماتورهای غوطهور شده در روغن همیشه در شرایط کار بهینه هستند.